28 Haziran 2016 Salı, 3670 kişi okudu
SUSKUNLAR DURAĞI
Bazen susmalı, susabilmeli insan. İhtiyaç duymadan kelimelere ve uzun cümlelere. Bir köşede oturmalı ve öylesine susabilmeli. Doğan güne hoş geldin diyebilmeli hep birlikte, tıpkı huşu içinde ibadet eder gibi. Bir an durup şöyle oturabilmeli yan yana o sevdiğiyle, dostuyla hiç bir acelesi olmadan, telaşsız ve dingin.
 
Susmak ve susabilecek kadar bilmek sevdiğini ve dostlarını. Ne kadar zordur ve ne çok emek ister o hal ve tam da o an yanında olmak o kıymetlilerin. Bir an düşünmek sonra neler yaşandığını, nasıl biriktirildiğini ve hangi dağların birlikte aşıldığını o Suskunlar Durağına gelinceye kadar. 
 
Seninle Boğazda yan yana oturup susmaktı emelim. Gözlerimle anlatabilmek istedim sana kendimi ve gözlerinden dinleyebilmek istedim seni senden. Kadıköy mendireklerinde ki Tepeli Karabatakların zaman zaman suda kaybolmaları gibi kaybetmeyi istedim yolumu gözlerinin derinliğinde. Yelkovan kuşlarının boğazın mavisini okşadığı gibi saçlarını okşamak istedim hiç dokunmadan.  Boğaz Vapurları çalsın istedim La Comparsita’yı ve biz de susup gözlerimizle eşlik edelim istedim çocukça bir neşe içinde.  
 
Kıymetlim, bütün sıkıntıları ve açmazlarımı  tren katarlarına yükleyip gönderdim bu şehirden ve Suskunlar Durağındayım bu akşam. Hazırım şimdi! Gözlerim Kadıköy sokaklarında senin ismini haykırıyor. Bütün umudum göz göze gelebilmek seninle bu pir u pak halimle ve bir lahza da olsa beraber susabilmek. Nerdesin?
 
eyup_ozbay@yahoo.com
 
Okuyucu Yorumları
Haberler
Karakese.com | Çukurova Bölgesinin En Güncel Bilgi Sitesi
SUSKUNLAR DURAĞI