28 Ağustos 2018 Salı, 520 kişi okudu
CEMAL GEÇ
KENDİNİ YÖNETMEK
Her insanın aciz kaldığı renginin mor bir hal aldığı bir durumdur.                         
 
Başkalarına bol keseden nasihat ve öğüt dağıtan insan, iş kendine dönünce nasıl yalpaladığına hepimiz çok yakından şahit olmuşuzdur.                                               
 
Başkalarını düzelmek için verdiğimiz gayreti kendimizden esirgeriz.                         
 
Bence de insanın en zor sınavı kendisini yönetmesidir.                                                 
 
 İnsan öfkeli ve üzüntü halinde iken haksız yere karşısındakine çok rahat zarar verebilmekte.                                                                                                                               
 İnsanın mutlu halinde bile nasıl bir canavara dönüşüp başkalarına zarar verdiğini görmekteyiz.                                                                                                       
İnsan korku halinde panikle yapmaktan çok yıkmaktadır.
                                                         
Kendini yönetme konusunda çok daha zayıf kişilerin,belli yerlere geldiği zaman işin ne kadar zor olacağını tahmin etmek zor olmayacaktır. 
                                                                                                                 
Milletleri yönetenler toplum mühendisliği yapanların eğitimle uğraşanların kendilerini yönetme konusunda sıkıntılı olduğunu biliyoruz.
                                                                     
Yine insan makamı parayı gücü bulunca bunlara sahip olup, kendini ne kadar kaybettiğini son yıllarda daha sık görmekteyiz.                                                             
İnsanın kendisinde yüzleşmekten kaçtığı bütün aynaları kırmak istediği başka bir dönem bilmiyorum.                                                                                                       
Başkalarını aldatmak hayli zorken insanın kendisini aldatmasının ne kadar kolay olduğunu görüyoruz.                                                                                                           
İnsanın akılla duygu çatışması yaman bir çelişki şeklinde sırıtarak duruyor.
 
Duygular aklın yerini alınca gel git olan duygular kendi sonunu hazırlamaktadır.
                                                                       
Çok zamanda insan kendisini yönettiğini zannederken başkaları tarafından yönetildiğinin farkına varamaz.                                                                               
 Pişmanlıkları için yüzleşmek yerine örtmek için bin bir çeşit kılıf arar.
 
Başkalarından üstün olmak için verdiği mücadeleyi “Ben, benden üstün müyüm?” diye verememekte.
                                                                                                             
İnsan başkalarına iyilik yaparken kendisine iyilik yapmayı unutur, kişi kendisine yardım etmezse başka birinin ona yardım etmesi çok daha zordur. 
                           
Kişi zayıf ve güçlü yanının ya farkına varamaz ya da çok geç varır.
                           
Dünyayı değiştirmenin daha kolay kendini değiştirmenin ne kadar zor olduğuna şahit olur.                                                                                                                                           
Ve yine insanın en çirkin halinin kendisini yönetemediği an olduğunun farkına varamaz.                                                                                                                                           
Bir insanın çıkıp ben kendimi iyi tanıyorum demesi de gerçekçi değildir.
 
İnsanın kendini tanıması, aşaması bu gün için insanın boyunu aşmaktadır. 
                       
Kendimizi yönetmekle ilgili olarak Allah değişik ayetlerde şöyle dikkatimizi çekiyor:
 
“Ey iman edenler! Yapmayacağınız şeyleri niçin söylüyorsunuz?”(Saff- 2. ayet) 
                                                                                                                                           
Başka bir ayette yine şöyle seslenmektedir: 
 
“İnsanlara iyiliği emredip kendinizi nasıl unutursunuz?”(Bakara-44. ayet)
 
Allah Resulü’de Rabbi’ne yalvarıp şöyle dua etmektedir:
 
“Ya rabbi beni nefsimle baş başa bırakma.”
 
Kişinin kendisini yönetmenin önündeki engeller kanaatimce şöyle görülüyor.
 
-Bilgi eksikliği.
 
-Aklı kullanamamak.
 
-zaaf ve tutku.
 
Yazıyı yazarın güzel bir tavsiyesiyle bitirelim
 
Kendimizi düşünce ve niyetlerimize göre değil, hareketlerimize göre ölçmeliyiz. (George Eliot)
 
Okuyucu Yorumları
Haberler
KENDİNİ YÖNETMEK