14 Mayıs 2017 Pazar, 5421 kişi okudu
KELİMELERİN KİFAYETSİZ KALDIĞI KAVRAM ANNE
 
Can Yücel'e sormuşlar;
"Hep babanız ile ilgili şiir yazıyorsunuz fakat anneniz ile ilgili hiç şiiriniz yok"
Verdiği cevap çok manidar:
"Anneme olan sevgimi yazacak kadar şair değilim..."
*
Evet Can Yücel. O bir kalem profesörü, kelime sihirbazıyken cesaret edememiş… 
 
Benim ne haddime, kalemimi annelik kavramı üzerinde yoğunlaştırayım.
*
kaderimin bana iki eşsiz hediyesi var. 
 
İki eşsiz duygu ki biri canım annemin evladı, bir diğeri de hayatıma anlam kazandıran iki yavrumun annesi olmak. 
Her kız çocuğu gibi ben de annemden duyardım sık sık: "kızım sen de bir gün anne olunca anlarsın" 
Evet anne anladım…
 
Anladım ki bir anne evladı söz konusu olunca bütün duyguları doruklarında yaşayabiliyor. 
 
Anladım ki canlarından bir parça olarak gördüğü çocukları söz konusu olunca olabildiğince vahşi ya da olabildiğince mahsun olabiliyor. 
 
Eşsiz olan her duygu gibi annelik kavramını anlatıp da kelimelerle somutlaştıracak değilim. 
 
Bilirim ki bu duygu ne bana ayrılan buköşeye sığar ne de lügatımdaki kelimeler bunu anlatmaya kifayet eder.
 
Söylemek istediğim şu ki; bir güne sığdırılmayacak kadar yücedir ve bir güne adanmayacak kadar kutsaldır annelik kavramı. 
 
Soruyorum size; annenize olan sevginizi hangi mağazada hangi fiyata, hangi hediyede bulabilirsiniz?
Bulamazsınız, aramayın...
 
Ve asla ödenmesi mümkün olmayan analık hakkını bir evlat olarak kaç günde bitirebilirsiniz? 
Bitiremezsiniz ...
 
Annemizin  ve Anneliğin günü olmaz. Hele hediyesi hiç olmaz. 
 
Bırakalım bu yüzeysellikleri. 
Gösteriş havalarını.
Derin olalım . 
Hisli olalım. 
 
Mesela Bazı günleri kutlamanın hicâbı çoktur bende. 
 
En çok da anneler günü kutlanırken bu duygunun altında ezilirim. 
 
Mis kokulu evladını bizler rahat uyuyabilelim diye bir daha koklayamayacak anadan utanırım...
 
Yavrusunu sebebi ne olursa olsun yitirmiş; ve artık kara toprağı evladı yerine öpen anadan, analardan utanırım...
 
Ya da anneler günü geldiğinde bükük boynu bir kat daha bükülen öksüzün; olmayan annesine tek dal çiçek vermek için heveslenip de verememesinden utanırım... 
 
Anneliği tatmak adına her çabayı gösteren, evlat diye yanıp tutuşan fakat bu duyguyu yaşamaya hasret kalanlardan utanırım...
 
Diyorum ki; bazı günleri, bazı olayları kutlarken çevremize şöyle bir bakalım... 
 
Annelerimiz için bir çok program yaparken veya çocuklarımız nasıl sürprizler yapacak diye hayal ederken bir düşünelim!..
 
Ah! Canım anam yaşasaydı da şefkat dolu bağrına şöyle bir sığınsaydım diyen evlatları unutmayalım.
 
Ah! Evladım olsaydı da bir kere de olsa anne diyen sesini duysaydım, bir kere; sadece bir kere sıkıca sarsaydım yavrumu, diyen anaları unutmayalım.
 
Evet bu acı gerçekler, bir tarafta ana kucağına hasret, ana kokusundan mahrum yavrular diğer tarafta acaba yavrum sağ selim askerden dönecek mi, rabbim emanetini bana yeniden gönderecek mi endişesiyle gecelerini uykusuz bir şekilde sabaha bağlayan anneler varken; içerisinde bulunduğumuz bu güne hala Anneler Günü diyorsanız; Anneler günümüz kutlu olsun...
 
Okuyucu Yorumları
Haberler
Karakese.com | Çukurova Bölgesinin En Güncel Bilgi Sitesi
KELİMELERİN KİFAYETSİZ KALDIĞI KAVRAM ANNE