03 Ocak 2016 Pazar, 6705 kişi okudu
İŞİMİN ZOR OLDUĞUNU DÜŞÜNÜRDÜM
İnsanların sıkıntılarını dinlerken bazen bu durumu kendime dert edindiğimi, en ağır yaşanmışlıklara şahitlik ettiğimi ve durumun beni de yorduğunu… Bunu bu şekilde yorumlamam belki de beni yoran. Yoksa paylaşmaktan ve yardımdan daha ulu bir duygu var mı ki…
 
Yine bu düşünceye kapıldığım günlerden birindeyim. 2 Ocak Cumartesi. Terapi bitti ve ben arkadaşımla buluşmak üzere caddeye doğru yürürken kuru ayazın hızımı kestiğini nefes almakta zorlandığımı hissettiğimde banka köşesinde helal kazanç için kestane satan amcayı görene kadar.
 
Böyle şeyler gözünüzün gördüğü ana kadardır. Göz açısından çıktığı anda unutuluyor her şey. Ama bu amca o gün unutulmadı, başka bir gün kalın montumun beni ısıtamadığı bir zaman da dilenen teyzenin kucağında çocuğunun sırtının açıkta kalması gibi. 
 
Buluştuk o gün bir kafeterya da arkadaşımla, ruhumuz şımarsın diye de güneşin batışını göreceğimiz bir köşe seçtik güzel bir kahve söyleyip kolay yaşamımızın şikâyetlerini etmeye başladık. Zamanı bugünde böyle tükettik. Karanlık çöktü eve gitme vakti geldi geldi de hava daha da soğumuş arabaya kadar gitmek bile eziyet… O saatte hala karton toplayan bir kadın… İnsanlık utansın der gibi… 
 
Akşam yemeği sonrası keyif çayımızı yudumlarken mermeri su eşliğinde keserken ciğerlerini üşüten işçinin öksürürken ciğerleri çıkacakmış gibi ses çıkarması üzerine pazartesi den sonra dinlen gelme diyen babamı dinlerken içimin sızlaması bugün için ayrı zor bir yaşanmışlık hikâyesi…
 
Daha 10 dk önce evin ısınamadığından şikayet ediyordum… Birkaç saat önce küçük bir olayı mesele haline getiren arkadaşımı dinliyordum… Fazla mı şımarığız… Bu kadar nasipli bir hayata sahipken fazla mı şükürsünüz. 
 
Lay lay lom yaşıyoruz. Olmadık şeyleri dert edinip, önemli olmayan meselelere takılıp günlerimizi feda ediyoruz.
Yaşam kısa değil aksine zor şartlarda yaşayanlar için çok uzun…Haberlerde fabrikanın otomatik kapısına sıkışıp can veren 21 yaşındaki işçi kız, kardeşi ablasının öldüğünü görünce babana sen haber ver deniliyor,  arayıp “baba ablam ölmüş gel buraya” diye bağırıyor..
 
Bu gece onlar için en uzun gece… Bugünden sonrasında takvim ilerlerken yaşam devam ederken onlar hep tökezleyecek, güzel günler geçmiş anılarda kalacak. Ve o kızı orda çalışmaya mahkûm eden fakirliğe bugün babası bir kez daha lanet edecek. 
 
Hz. Ali’ye sormuşlar ölümden daha zor olan bir şey var mı?
 
- Fakirlik demiş. 
 
- Bu durumu sadece çeken bilir. Onların hayatı üzerine elden bir şey gelmedikçe yorum yapmak bazen sadece şımarıklıktır.
 
Dramatize etmek değil amacım. Yaşamdan şikâyet ederken başkalarının bu yaşam için neler verebileceğini düşünmeyi sağlamak ve bunu bugün kendime bir kez daha hatırlatmak. İyi insan olmak zor değil sadece çaba sarf etmek…
 
Sağlıcakla kalın. Selam ve saygıyla.
 
Okuyucu Yorumları
Haberler
İŞİMİN ZOR OLDUĞUNU DÜŞÜNÜRDÜM