14 Şubat 2019 Perşembe, 1269 kişi okudu
Murat Ünal
HANIMEFENDİ
Gazi caddesi.
Belim yine tuttu, fıtık ağrıları dizime kadar inmiş, yavaş,yavaş yürüyorum.
 
Halis Ercömert beyin eczanesi, büyük çarşı önündeyim.
Hep gözüm takılırdı, buradan geçerken, merakla, çoğu zaman hayranlık ile baktığım, o vakur yüzlü hanımefendi yine oradaydı.
 
Geçmedim bu sefer, durdum, hanımefendi bir paket kağıt mendil alacam dedim, baktı, al hoca, diye tebessüm etti.
 
Tanıdığı her halinden belli oluyordu, ne hikmet ise Elazığ beni hoca diye bilir, Gazi caddesinin onurlu yüzü de öyle hitap etti.
 
O sıcak bakış, beni daha da yakınlaştırdı hanımefendiye, cesaretlendim.
 
Öykünüzü geçenlerde gazetede okudum diye bildim.
 
Evet hoca, o öykü sadece bir bölümü hayatımın.
 
Sadece bilinmesini istediğim bölümü.
 
O gazeteci çocuğa anlattıklarım, sadece bir bölümü dedi tebessüm ederek.
 
Elindeki örgü şişleri ile soğuk, sıcak, kar, yağmur, çamur dinlemeden yaptığı el işi lif, bere, atkıları ile dolu yeni dünyasına tekrar döndü.
 
Çekingen bir ses tonu ile merak ettiğim bir kaç soru daha sordum, nazik bir şekilde yine tebessüm ederek cevapladı.
 
Evet, hanımefendi Gazi caddesin de, kaldırımın bir kenarına ilişmiş, el işi ürünlerini satarak geçimini sağlıyordu.
 
Hanımefendi, eşinin borçlarını ödemek için, onlarca dairesini, bir o kadar da diğer servetini kaybetmişti.
 
Pişmanlık duymuyordu, yaşadığı şu anki hayatını kaderin bir cilvesi olarak görüyor, merakla sorulan her soruya, tebessüm ederek kısa cevaplar veriyordu.
 
Etkilenmemek elde değildi, bir kadın nasıl olur da bu kadar güçlü olabilir diye düşündüm, erkek aklımla!
 
Kaldırımın, o onurlu yüzünü geçmişin bakanları, başbakanları tanır bilirmiş.
 
Halen telefon ile görüştükleri varmış.
 
Ama hayat, O onurlu yüzü kaldırım kenarına terk etmiş.
 
Hiç önemli değil, Hanımefendi, hiç önemli değil.
 
Saraylarda, muhteşem malikanelerde, O vakur duruş, O onurlu yüzler yok artık, yaşamıyor artık O onur, O vakar, O ihtişam için de kayboldu, O insan, O saygın yüzler.
 
Sen hanımefendi, sen kaldırım kenarında rengarenk el işlerin ile belki üşüyorsun, ama oradan geçen meraklı bakışların içini ısıtıyorsun, hikmet ve sabır dersleri veriyorsun.
 
Saygılar, kaldırımın o onurlu yüzüne, o vakur duruşuna.
Okuyucu Yorumları
Haberler
Karakese.com | Çukurova Bölgesinin En Güncel Bilgi Sitesi