16 Haziran 2017 Cuma, 879 kişi okudu
Çınarım’a…
Baba çınara benzetilir…
 
Ulu, güvenli ve koruyucu sanırım haklılar.
 
Altı yıl oldu babamı kaybedelli hem de babalar gününden önce…
 
Belki söylesi kolay yada yazması kolay gibi olduğu düşünülse de yaşamayan bilmez denilen acılardandır babanın kaybedilmesi...
 
Babalar; güçlü olmayı öğretir, hayatla ve insanlarla nasıl başa çıkacağını anlatır…
 
Bunu da mutlaka yaşatarak şekilde tecrübe ettirir ki kolay kolay pes etme diye…
 
Hayat denen bu farklı ve zor görevde ayakta kalırken etik kuralları, ilahi adaleti, hüzün ve mutluluğun kardeşliğini, helal lokmanın paha biçilmez olduğunu, esprinin gücünü, bizim memleketin hiçbir memlekete benzemediğini, asi ruhun ömre bedel olduğunu senden öğrendim.
 
Ata binmeyi de keşke öğretmiş olsaydın. Çünkü geçen nerdeyse kaburgalarım gidiyordu… 
 
Babamın bir daha sesini duyamamak sanırım en acılarından, sarılamamak, sohbet edememek, kokusunu duyamamak, gülememek, ağlayamamak…
 
Bazen bu acıda bencillik yaptığım için kendime kızıyorum. Otuzdört yaşıma kadar babamla birlikteydim.
 
Günümüzde babaları, anneleri şehit olurken; kundakta bebekler , avuç içi kadar çocuklar yetim, öksüz kalırken; yaşadığım acıyı paylaşmak, bu duyguyu satırlara dökmek utandırıyor…
 
Ama herkesin acısı kendine zormuş işte… 
 
Ahh Baba ahhh..
 
Günümüzde insanlar hiç ölemeyeceklerini düşünüyorlar. Ölümün bize o kadar yakın ki çözemiyorlar.
 
İyi ki bugünleri görmedin diyorum bazen.
 
Zira görseydin çok üzülürdün, insanlar ayrışmaya, birbirinden nefret etmeye, devlet malını hoyratça kullanmaya alıştılar, öyle alıştılar ki sanki doğal olan onların yaptığı…
 
Babacım hala onkolojiyle ilgili bölüm yok, olsa da çözümden çok kaliteli ölüm sunan bir tedavi (!) yöntemi diye bize sunuluyor.
 
Kanser hala illet bir hastalık ve çok kayıp veriyoruz.
 
Tohumlar hala kirli, sular hala kirli, toprak hala kirli…
 
İlaç şirketleri yine yabancıların tekelinde…
 
Tabi kanser için kullanılan makinalar da… 
 
Babacım; Yine bazen yazıyorum, ya yazılamayanlara ne diyelim…
 
Acının en büyük ve gizlenmiş hali…
 
Ama yine de şükrediyorum ki sevdiğim onu özlemle andığım bir babam var.
 
Gönlü geniş, güzel insansın babacım.
 
Benim için de yaşıyorsun bizde bir parçan hayatta…
 
Yaşarken de yanındaydık, seni kaybederken de elin elimizdeydi…
 
Ruhun yanımızda, sen kalbimizde ve beynimizdesin…
 
Seni seviyorum Babacım…
 
Evladından ayrı düşen babalara ve annelere Yaradan sabır versin…
 
Babalar gününüz kutlu olsun…
 
Ferhan Çapraz
 
Okuyucu Yorumları
Haberler
Çınarım’a…