13 Mayıs 2018 Pazar, 756 kişi okudu
RAMAZAN DEMİR
Çileli Analar… Zarif Anamın Anısına
Bilirsin, seni de doğuran bir anadır, sevgili analar…
‘Kız bebek doğurdun’ diye, ekşimiş yüzlü yobazlar…
Gençlik nedir bilmezsin, sarar çevreni ‘ayıplıklar’…
Çocuk olmadan ‘kız’ damgasını yiyen çileli analar…
 
‘Haram’ deye başı örtünüp gelinlik kız olan, 
Değişen vücudunun fizyolojisini dahi anlamayan,
Çocukça oyuna doymayan, gençlik yaşamayan,
Başlıkla, ‘kertmeyle’ kocaya verilen çileli analar…
 
‘Kızlık da ne demekmiş’ bilmeden kadınlaşan,
‘Karnında sıpa, sırtında sopa’ eksilmeyen,
Cahil erlere düşmüş olan, düzüne doğuran,
Kader defteri ‘kara’ yazılmış cefakâr analar…
 
‘Ben kadınım’ diyemeden kendini dertlere salan,
‘Analık’ hazını tatmadan boynu bükük yaşlanan,
Kırkına varmadan kamburu çıkan, dişi dökülen,
Bin bir derdin dermanı, hanenin ana direği analar…
 
Ömrün olgun çağında elveda dünyaya diyen,
Vakitsiz faniden, cefadan kurtulup göçen,
Çocuklarını sevmeye dahi ömrü yetmeyen,
Kalmadı sevmeye erini zaman, çileli analar…
 
Doğuran, büyüten ama yalansız yalnızca seven,
Geç de olsa sofrasını sevgi demetleriyle süsleyen,
Ya; işte böyle rahmetlim, sen türlü çilelileri çeken,
Senin “tek günün” varmış, o da bugün, çileli analar…
 
Okuyucu Yorumları
Haberler
Çileli Analar… Zarif Anamın Anısına